Chlamydioza

Najczęściej występującą chorobą przenoszona drogą płciową w Unii Europejskiej. Występuje ona częściej u kobiet niż mężczyzn. Może być ona przyczyną zakażenia dolnych odcinków dróg moczowo-płciowych (u mężczyzn cewki moczowej, u kobiet – kanału szyjki macicy), odbytu, gardła lub spojówki oka. 

U 10-30% mężczyzn i aż 50% kobiet chlamydioza układu płciowego przebiega bezobjawowo. Odsetek ten jest jeszcze większy w przypadku zakażenia Chlamydia trachomatis odbytu lub gardła.
Okres wylęgania chlamydiozy wynosi od 1 do 3 tygodni. Dominuje wyciek z cewki moczowej oraz problemy z oddawaniem moczu (ból, pieczenie). Łącznie oba objawy pojawiają się u około 60% osób zakażonych, natomiast sam wyciek lub problemy z oddawaniem moczu u odpowiednio 30% i 10% pacjentów. Wyciek najczęściej ma charakter śluzowy.
Powikłaniem nieleczonego zakażenia Ch. trachomastis jest u mężczyzn zapalenia najądrzy, gruczołu krokowego, zwężenie cewki moczowej, natomiast u kobiet zapalenie narządów miednicy mniejszej (nieleczone może prowadzić do niepłodności oraz ciąż pozamacicznych). Ponadto u obu płci może wystąpić zapalenie wątroby (tzw. zespół Fitza, Hugha i Curtisa) lub zespół Reitera (zapalenie kilku, głównie dużych stawów kończyn dolnych, zajęcie spojówki oraz pojawienie się na skórze dłoni i stóp oraz błonie śluzowej żołędzi i sromu zmian łuszczycopodobnych).
Metodą z wyboru w diagnostyce chlamydiozy (bez względu na jej lokalizację) jest badanie molekularne wykrywające materiał genetyczny (tzw. NAAT). Obecnie nie zaleca się metod serologicznych (oznaczania przeciwciał z krwi).

 

Tekst dostarcza Stowarzyszenie Podwale Siedem.

Partnerzy kampanii

pozytywnieotwarci.pl
Majestic Media
cd4.pl
Podwale Siedem