Kiła

Kiła jest uogólnioną chorobą weneryczną wywołaną przez krętek blady (Treponema palidum subspecies palidum) często obejmującą cały organizm (nie ogranicza się tylko do narządów płciowych). Cechuje się wieloletnim przebiegiem z następującymi po sobie okresami objawowymi i bezobjawowymi.

Kiła z powodu sączących się zmian skórnych i/lub dużej ilości bakterii w organizmie jest najbardziej zakaźną chorobą weneryczną (ale całkowicie wyleczalną). Dzieje się tak głównie w czasie dwóch pierwszych lat choroby – aż 50% partnerów seksualnych osób chorych na kiłę jest zakażonych. Następnie jej zakaźność zmniejsza się, osiągając wartość bliską zeru w późnym okresie.

Krętek blady poza organizmem ginie w ciągu kilku godzin. Jest bardzo wrażliwy na wysuszenie i wysoką temperaturę oraz powszechnie stosowane środki antyseptyczne, także zwykłe mydło.

Do zakażenia kiłą dochodzi wskutek wtarcia płynu pochodzącego z owrzodzenia, nasienia lub wydzieliny z pochwy osoby zakażonej kiłą w uszkodzoną skórę lub nieuszkodzoną błonę śluzową. Do zakażenia dochodzi prawie wyłącznie podczas stosunków seksualnych (również może przez pocałunki).

Po od 9 do 90 dniach (średnio 21) pojawia się w miejscu wniknięcia krętków bladych (rowek zażołędny, wewnętrzna strona napletka, okolice wędzidełka, ujście cewki moczowej, wargi sromowe, łechtaczka, szyjka macicy, pochwa) owrzodzenie, tzw. objaw pierwotny oraz dochodzi do powiększenia okolicznych węzłów chłonnych. W przypadku kontaktów analnych objaw pierwotny może wystąpić w okolicy łonowej, odbytu lub odbytnicy, jeśli do zakażenia doszło w wyniku kontaktów oralnych na: wargach, zwłaszcza dolnej, języku, migdałkach, tylnej ścianie gardła oraz palcach rąk. Utrzymuje się ono od 2 do 6 tygodni, po czym ulega samoistnemu wygojeniu bez śladu lub z pozostawieniem trudno dostrzegalnej blizny.

Następnie, po od 9 do 16 tygodni, może pojawiać się (i nawracać w późniejszym czasie) rozległa, samoustępująca wysypka (tzw. osutka) na błonach śluzowych i skórze, głównie bocznych powierzchni tułowia, dłoniach i podeszwach, na twarzy (w fałdach nosowo-policzkowych), na pograniczu skóry owłosionej, w otoczeniu otworów naturalnych i w okolicach narządów płciowych. Czasami towarzyszą jej objawy grypopodobne. Wysypka znika w ciągu kilkunastu godzin do 2-3 tygodni bez pozostawienia śladu. U części chorych, po kilku lub kilkunastu latach od zakażenia (bez leczenia) dochodzi do zajęcia m.in. mózgu, serca, skóry, błon śluzowych, kości czy uszkodzenia wzroku, a w niektórych przypadkach również do zgonu.

Rozpoznanie kiły polega na wykonaniu specjalistycznych badań krwi. W przypadku jeśli pierwsze badanie tzw. przesiewowe (np. VDRL (mikroskopowy test kłaczkowania, Venereal Disease Research Laboratory)) jest dodatnie, należy, w celu potwierdzenia zakażenia, wykonać inne testy (np. FTA-ABS (fluorescent treponemal antibody absorption test) oraz TPHA (treponema pallidum haemagglutination assay)).

Ale w celu wykluczenia zakażenia kiłą ostateczne badanie (z wynikiem ujemnym) należy wykonać po 12 tygodniach od ostatniej sytuacji ryzykownej (np. seksu bez prezerwatywy).

Tekst dostarcza Stowarzyszenie Podwale Siedem.

Partnerzy kampanii

pozytywnieotwarci.pl
Majestic Media
cd4.pl
Podwale Siedem