Leczenie HIV

Długość życia osoby zakażonej HIV staje się obecnie porównywalna z długością życia osób niezakażonych HIV, ale jest to możliwe tylko i wyłącznie wtedy, gdy zakażenie HIV zostanie odpowiednio wcześnie rozpoznane, osoba w odpowiednim momencie rozpocznie leczenie (kiedy? wytyczne ciągle zmieniają się, stąd też warto zdać się na lekarza) i będzie przyjmować leki zgodnie z zaleceniami.

Obecnie coraz częściej zakażenie HIV określa się mianem zakażenia przewlekłego. Włączenie w odpowiednim momencie (zanim wirus dokona spustoszeń w układzie immunologicznym człowieka) leków antyretrowirusowych powoduje, że nigdy nie dojdzie do rozwoju AIDS. Właściwie prowadzone leczenie może przedłużyć życie o ponad 35 lat. Dzięki leczeniu antyretrowirusowemu tylko w USA uratowano od 3 do 5 milionów lat życia osobom żyjącym z HIV.

Jednakże wykorzystanie możliwości stwarzanych przez leki antyretrowirusowe możliwe jest tylko wówczas, kiedy zakażenie HIV zostanie rozpoznane w miarę wcześnie, najlepiej w bezobjawowym jego stadium. Problemem wielu krajów rozwiniętych, w których terapia ta jest dostępna, są późne rozpoznania zakażenia HIV, już w stadium znacznie upośledzonej odporności, co znacząco utrudnia leczenie.

Ludzie żyjący z HIV leczeni lekami antyretrowirusowymi mogą prowadzić najzupełniej normalne życie: uczyć się, pracować, zakładać związki partnerskie, mieć dzieci, uprawiać seks (z zabezpieczeniem, którym jest prezerwatywa).

Jednak często ludzie zakażeni HIV obawiają się niepożądanych działań terapii – należy podkreślić, że oczywiście mogą (ale nie muszą) one wystąpić, jednak obecnie dysponujemy coraz lepszymi, a więc i bezpieczniejszymi, lekami oraz schematami terapeutycznymi. Stąd też niepożądane działania leków stosowanych u osób HIV (+) są porównywalne do leków podawanych w innych chorobach.

Tekst dostarcza Stowarzyszenie Podwale Siedem.

Partnerzy kampanii

pozytywnieotwarci.pl
Majestic Media
cd4.pl
Podwale Siedem